Sujet résolu
L'auteur a trouvé une solution à son problème.
(c'est pas du somnambulisme car un somnambule ne se souvient de rien)
Exemple concret qui m'est arrivé :
Histoire n°1
Je me réveille une nuit, je suis pleinement conscient. A 1 mètre de moi se trouve un fauteuil. Dans ma tête à ce moment la il y a une trappe sous le fauteuil qui mène a quelque chose dont j'ignore.
Alors je sors de mon lit, il fait noir dans la pièce et j'allume pas la lumière. Je commence a déplacer le fauteuil sur 2 mètre pour accéder à la trappe. Je m'abaisse à 4 pattes sur la trappe, et je balaye le sol de ma main pour trouver la poignée de la trappe. Il faisait tout noir donc je me fis uniquement au touché pour la trouver.
au bout d'une minutes à ratisser le sol je trouve rien et je commence à m'énerver tout seul et à râler. Mais il fais nuit, des gens dorment a coté donc je me contente de marmonner des insultes dans ma barbe pour réveiller personne.
Vexer de pas avoir trouver cette trappe pourtant à 10 centimètre de moi et terriblement honteux d'être aussi con, je décide de me rendormir dans la colère que je dois refouler pour réveiller personne. Le lendemain je me rappelle de cette expérience. La trappe n'a jamais existé et le fauteuil était toujours à l'endroit ou je l'avais déplacé.
Fin de l'histoire n°1
J'ai déjà vécu d'autre histoire comme ça ou je suis passé pour un fou.
Etonnement, je suis conscient de ces états second au moment où j'en vis. Je sais que c'est des choses qui peuvent m'arriver mais je m'en rends pas compte sur le moment. Par contre il m'est déjà arrivé que pendant un état second la nuit un pote me dise la chose suivante :
Histoire n°2
"tu es dans un état second rendors toi" et l'idée d'être dans un état second me faisait rager, j'était donc persuadé de ne pas être dans un état second, alors je lui ai juré sur le nom de Dieu que j'étais pas dans un état second.
J'étais totalement dans un état second mais le déni était tellement violent que j'ai juré sur Dieu quelque chose qui était faux ce qui est grave.
Le lendemain matin je me souviens d'avoir juré sur Dieu quelque chose qui était ce que jamais je n'aurais fait de ma vie.
Fin de l'histoire n°2
Avez vous des explications et comment cesser ces états second ?
il y a un an
Sponsorisé
Connectez-vous pour masquer les pubsencore cette nuit j'ai eu un état second, il était petit et rien de violent mais ça me saoule
il y a un an
(c'est pas du somnambulisme car un somnambule ne se souvient de rien)
Exemple concret qui m'est arrivé :
Histoire n°1
Je me réveille une nuit, je suis pleinement conscient. A 1 mètre de moi se trouve un fauteuil. Dans ma tête à ce moment la il y a une trappe sous le fauteuil qui mène a quelque chose dont j'ignore.
Alors je sors de mon lit, il fait noir dans la pièce et j'allume pas la lumière. Je commence a déplacer le fauteuil sur 2 mètre pour accéder à la trappe. Je m'abaisse à 4 pattes sur la trappe, et je balaye le sol de ma main pour trouver la poignée de la trappe. Il faisait tout noir donc je me fis uniquement au touché pour la trouver.
au bout d'une minutes à ratisser le sol je trouve rien et je commence à m'énerver tout seul et à râler. Mais il fais nuit, des gens dorment a coté donc je me contente de marmonner des insultes dans ma barbe pour réveiller personne.
Vexer de pas avoir trouver cette trappe pourtant à 10 centimètre de moi et terriblement honteux d'être aussi con, je décide de me rendormir dans la colère que je dois refouler pour réveiller personne. Le lendemain je me rappelle de cette expérience. La trappe n'a jamais existé et le fauteuil était toujours à l'endroit ou je l'avais déplacé.
Fin de l'histoire n°1
J'ai déjà vécu d'autre histoire comme ça ou je suis passé pour un fou.
Etonnement, je suis conscient de ces états second au moment où j'en vis. Je sais que c'est des choses qui peuvent m'arriver mais je m'en rends pas compte sur le moment. Par contre il m'est déjà arrivé que pendant un état second la nuit un pote me dise la chose suivante :
Histoire n°2
"tu es dans un état second rendors toi" et l'idée d'être dans un état second me faisait rager, j'était donc persuadé de ne pas être dans un état second, alors je lui ai juré sur le nom de Dieu que j'étais pas dans un état second.
J'étais totalement dans un état second mais le déni était tellement violent que j'ai juré sur Dieu quelque chose qui était faux ce qui est grave.
Le lendemain matin je me souviens d'avoir juré sur Dieu quelque chose qui était ce que jamais je n'aurais fait de ma vie.
Fin de l'histoire n°2
Avez vous des explications et comment cesser ces états second ?
Ah oui quand même
Un visage sincère et plein d'empathie est le vrai visage de la " force"
il y a un an
In nómine Pátris, et Fílii, + et Spirítus Sancti. Amen.Psalmus LXVII
Exsúrgat Deus et dissipéntur inimíci ejus: et fúgiant qui odérunt eum a fácie ejus.
Sicut déficit fumus defíciant; sicut fluit cera a fácie ígnis, sic péreant peccatóres a fácie Dei.
Psalmus XXXIV
Júdica Dómine nocéntes me; expúgna impugnántes me.
Confundántur et revereántur quaeréntes ánimam meam.
Avertántur retrórsum et confundántur, cogitántes míhi mála.
Fíant táamquam púlvis ante fáciem vénti: et Ángelus Dómini coárctans eos.
Fiat via illórum ténebrae, et lúbricum: et Ángelus Dómini pérsequens eos.
Quóniam grátis abscondérunt míhi intéritum láquei sui: supervácue exprobravérunt ánimam meam.
Véniat illi láqueus quem ignórat; et cáptio quam abscóndit, aprehéndat eum: et in láqueum cádat in ipsum.
Ánima áutem mea exsultábit in Dómino: et delectábitur super salutári suo. Glória Pátri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
Sícut érat in princípio et nunc et semper, et in saécula saéculórum. Amen.
Ad S. Michaelem Archangelum. Precatio
Prínceps gloriosíssime coeléstis milítiae, sancte Míchael Archángele, defénde nos in proélio et colluctatióne, quae nobis est advérsus príncipes et potestátes, advérsus múndi rectóres tenebrárum hárum, contra spirituália nequítiae, in coeléstibus (Eph 6). Véni in auxílium hóminum; quos Deus creávit inexterminábiles, et ad imáginem similitúdinis suae fécit, et a tyránnide diáboli emit prétio mágno (Sap 2:1; Cor 6).
Proeliáre hódie cum beatórum Angelórum exércitu proélia Dómini, sícut pugnásti ólim contra dúcem supérbiae lucíferum et ángelus éjus apostáticos; et non valuérunt, néque lócus invéntus est eórum ámplius in caélo. Sed projéctus est dráco ílle mágnus, sérpens antíquus, qui vocátur diábolus et sátanas, qui sedúcit univérsum órbem; et projéctus est in térram, et ángeli éjus cum íllo míssi sunt (Apoc 12).
En antíquus inimícus et homicída veheménter eréctus est. Transfigurátus in ángelum lúcis, cum tóta malignórum spirítuum catérva láte círcuit et invádit térram, ut in ea déleat nómen Dei et Christi éjus, animásque ad aetérnae glóriae corónam destinátas furétur, máctet ac pérdat in sempitérnum intéritum.
Vírus nequítiae suae, támquam flúmen immundíssimum, dráco maléficus transfúndit in hómines depravátos ménte et corrúptos córde; spíritum mendácii, impietátis et blasphémiae; halitúmque mortíferum luxúriae, vitiórum ómnium et iniquitátum. Ecclésiam, Ágni immaculáti spónsam, vaférrimi hóstes replevérunt amaritudínibus, inebriárunt absínthio; ad ómnia desiderabília éjus ímpias misérunt mánus. Úbi sédes beatíssimi Pétri et Cáthedra veritátis ad lúcem géntium constitúta est, ibi thrónum posuérunt abominatiónis et impietátis suae; ut percússo Pastóre, et grégem dispérdere váleant.
Adésto ítaquae, Dux invictíssime, pópulo Dei contra irrumpéntes spiritáles nequítias, et fac victóriam. Te custódem et patrónum sáncta venerátur Ecclésia; te gloriátur defensóre advérsus terréstrium et infernórum nefárias potestátes; tíbi trádidit Dóminus ánimas redemptórum in supérna felicitáte locándas. Deprecáre Deum pácis, ut cónterat sátanam sub pédibus nóstris, ne últra váleat captívos tenére hómines, et Ecclésiae nocére. Óffer nóstras préces in conspéctu Altíssimi, ut cíto antícipent nos misericórdiae Dómini, et apprehéndas dracónem serpéntem antíquum, qui est diábolus et sátanas, ac ligátum míttas in abýssum, ut non sedúcat ámplius géntes (Apoc 20).
Hinc tuo confísi praesídio ac tutéla
(si fuerit clericus: sácri ministérii nostri auctoritáte)
(si fuerit laicus: sácra Sánctae Mátris Ecclésiae auctoritáte),
ad infestatiónes diabólicae fráudis repelléndas in nómine Jésu Chrísti Dei et Dómini nóstri fidéntes et secúri agrédimur.
V. Écce Crúcem Dómini, fúgite pártes advérsae.
R. Vícit Leo de tríbu Júda, rádix Dávid.
V. Fíat misericórdia tua Dómine, super nos.
R. Quemádmodum sperávimus in te.
V. Dómine, exáudi oratiónem méam.
R. Et clámor meus ad te véniat.
(si fuerit clericus: V. Dóminus vobíscum R. Et cum spíritu tuo.)
Orémus
Deus, et páter Dómini nóstri Jesu Christi, invocámus nómen sánctum tuum, et clemántiam tuam súpplices expóscimus: ut per intercessiónem immaculátae semper Vírginis Dei Genitrícis Maríae, beáti Michaélis Archángeli, beáti Jóseph ejúsdem beátae Vírginis Sponsi, beatórum Apostolórum Pétri et Páuli et ómnium Sanctórum, advérsus sátanam, omnésque álios immúndos spíritus, qui ad nocéndum humáno géneri animásque perdéndas pervagántur in múndo, nóbis auxílium praestáre dignéris.
Per eúmdem Chrístum Dóminum nóstrum.
R. Ámen.
Exocismus
Exorcizámos te, ómnis immúnde spíritus, ómnis satánic potéstas, ómnis infernális adversárii, ómnis légio, ómnis congregátio et sécta diabólica, in nómine et virtúte Dómini nóstri Jésu + Chrísti, eradicáre et effugáre a Dei Ecclésia, ab animábus ad imáginem Dei cónditis ac pretióso divíni Ágni sánguine redémptis. +Non últra áudeas, sérpens callidíssime, decípere humánum génus, Dei Ecclésiam pérsequi, ac Dei eléctos excútere et cribráre sicut tríticum. + Ímperat tíbi Deus altíssimus, + cui in mágna tua supérbia te símile habéri ádhuc praesúmis; qui ómnes hóminess vult sálvos fíeri, et ad agnitiónem veritátis veníre (1 Tim 2).
Ímperat tíbi Déus Pater;
Exsúrgat Deus et dissipéntur inimíci ejus: et fúgiant qui odérunt eum a fácie ejus.
Sicut déficit fumus defíciant; sicut fluit cera a fácie ígnis, sic péreant peccatóres a fácie Dei.
Psalmus XXXIV
Júdica Dómine nocéntes me; expúgna impugnántes me.
Confundántur et revereántur quaeréntes ánimam meam.
Avertántur retrórsum et confundántur, cogitántes míhi mála.
Fíant táamquam púlvis ante fáciem vénti: et Ángelus Dómini coárctans eos.
Fiat via illórum ténebrae, et lúbricum: et Ángelus Dómini pérsequens eos.
Quóniam grátis abscondérunt míhi intéritum láquei sui: supervácue exprobravérunt ánimam meam.
Véniat illi láqueus quem ignórat; et cáptio quam abscóndit, aprehéndat eum: et in láqueum cádat in ipsum.
Ánima áutem mea exsultábit in Dómino: et delectábitur super salutári suo. Glória Pátri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
Sícut érat in princípio et nunc et semper, et in saécula saéculórum. Amen.
Ad S. Michaelem Archangelum. Precatio
Prínceps gloriosíssime coeléstis milítiae, sancte Míchael Archángele, defénde nos in proélio et colluctatióne, quae nobis est advérsus príncipes et potestátes, advérsus múndi rectóres tenebrárum hárum, contra spirituália nequítiae, in coeléstibus (Eph 6). Véni in auxílium hóminum; quos Deus creávit inexterminábiles, et ad imáginem similitúdinis suae fécit, et a tyránnide diáboli emit prétio mágno (Sap 2:1; Cor 6).
Proeliáre hódie cum beatórum Angelórum exércitu proélia Dómini, sícut pugnásti ólim contra dúcem supérbiae lucíferum et ángelus éjus apostáticos; et non valuérunt, néque lócus invéntus est eórum ámplius in caélo. Sed projéctus est dráco ílle mágnus, sérpens antíquus, qui vocátur diábolus et sátanas, qui sedúcit univérsum órbem; et projéctus est in térram, et ángeli éjus cum íllo míssi sunt (Apoc 12).
En antíquus inimícus et homicída veheménter eréctus est. Transfigurátus in ángelum lúcis, cum tóta malignórum spirítuum catérva láte círcuit et invádit térram, ut in ea déleat nómen Dei et Christi éjus, animásque ad aetérnae glóriae corónam destinátas furétur, máctet ac pérdat in sempitérnum intéritum.
Vírus nequítiae suae, támquam flúmen immundíssimum, dráco maléficus transfúndit in hómines depravátos ménte et corrúptos córde; spíritum mendácii, impietátis et blasphémiae; halitúmque mortíferum luxúriae, vitiórum ómnium et iniquitátum. Ecclésiam, Ágni immaculáti spónsam, vaférrimi hóstes replevérunt amaritudínibus, inebriárunt absínthio; ad ómnia desiderabília éjus ímpias misérunt mánus. Úbi sédes beatíssimi Pétri et Cáthedra veritátis ad lúcem géntium constitúta est, ibi thrónum posuérunt abominatiónis et impietátis suae; ut percússo Pastóre, et grégem dispérdere váleant.
Adésto ítaquae, Dux invictíssime, pópulo Dei contra irrumpéntes spiritáles nequítias, et fac victóriam. Te custódem et patrónum sáncta venerátur Ecclésia; te gloriátur defensóre advérsus terréstrium et infernórum nefárias potestátes; tíbi trádidit Dóminus ánimas redemptórum in supérna felicitáte locándas. Deprecáre Deum pácis, ut cónterat sátanam sub pédibus nóstris, ne últra váleat captívos tenére hómines, et Ecclésiae nocére. Óffer nóstras préces in conspéctu Altíssimi, ut cíto antícipent nos misericórdiae Dómini, et apprehéndas dracónem serpéntem antíquum, qui est diábolus et sátanas, ac ligátum míttas in abýssum, ut non sedúcat ámplius géntes (Apoc 20).
Hinc tuo confísi praesídio ac tutéla
(si fuerit clericus: sácri ministérii nostri auctoritáte)
(si fuerit laicus: sácra Sánctae Mátris Ecclésiae auctoritáte),
ad infestatiónes diabólicae fráudis repelléndas in nómine Jésu Chrísti Dei et Dómini nóstri fidéntes et secúri agrédimur.
V. Écce Crúcem Dómini, fúgite pártes advérsae.
R. Vícit Leo de tríbu Júda, rádix Dávid.
V. Fíat misericórdia tua Dómine, super nos.
R. Quemádmodum sperávimus in te.
V. Dómine, exáudi oratiónem méam.
R. Et clámor meus ad te véniat.
(si fuerit clericus: V. Dóminus vobíscum R. Et cum spíritu tuo.)
Orémus
Deus, et páter Dómini nóstri Jesu Christi, invocámus nómen sánctum tuum, et clemántiam tuam súpplices expóscimus: ut per intercessiónem immaculátae semper Vírginis Dei Genitrícis Maríae, beáti Michaélis Archángeli, beáti Jóseph ejúsdem beátae Vírginis Sponsi, beatórum Apostolórum Pétri et Páuli et ómnium Sanctórum, advérsus sátanam, omnésque álios immúndos spíritus, qui ad nocéndum humáno géneri animásque perdéndas pervagántur in múndo, nóbis auxílium praestáre dignéris.
Per eúmdem Chrístum Dóminum nóstrum.
R. Ámen.
Exocismus
Exorcizámos te, ómnis immúnde spíritus, ómnis satánic potéstas, ómnis infernális adversárii, ómnis légio, ómnis congregátio et sécta diabólica, in nómine et virtúte Dómini nóstri Jésu + Chrísti, eradicáre et effugáre a Dei Ecclésia, ab animábus ad imáginem Dei cónditis ac pretióso divíni Ágni sánguine redémptis. +Non últra áudeas, sérpens callidíssime, decípere humánum génus, Dei Ecclésiam pérsequi, ac Dei eléctos excútere et cribráre sicut tríticum. + Ímperat tíbi Deus altíssimus, + cui in mágna tua supérbia te símile habéri ádhuc praesúmis; qui ómnes hóminess vult sálvos fíeri, et ad agnitiónem veritátis veníre (1 Tim 2).
Ímperat tíbi Déus Pater;
Poutine et Trump en force
il y a un an
In nómine Pátris, et Fílii, + et Spirítus Sancti. Amen.Psalmus LXVII
Exsúrgat Deus et dissipéntur inimíci ejus: et fúgiant qui odérunt eum a fácie ejus.
Sicut déficit fumus defíciant; sicut fluit cera a fácie ígnis, sic péreant peccatóres a fácie Dei.
Psalmus XXXIV
Júdica Dómine nocéntes me; expúgna impugnántes me.
Confundántur et revereántur quaeréntes ánimam meam.
Avertántur retrórsum et confundántur, cogitántes míhi mála.
Fíant táamquam púlvis ante fáciem vénti: et Ángelus Dómini coárctans eos.
Fiat via illórum ténebrae, et lúbricum: et Ángelus Dómini pérsequens eos.
Quóniam grátis abscondérunt míhi intéritum láquei sui: supervácue exprobravérunt ánimam meam.
Véniat illi láqueus quem ignórat; et cáptio quam abscóndit, aprehéndat eum: et in láqueum cádat in ipsum.
Ánima áutem mea exsultábit in Dómino: et delectábitur super salutári suo. Glória Pátri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
Sícut érat in princípio et nunc et semper, et in saécula saéculórum. Amen.
Ad S. Michaelem Archangelum. Precatio
Prínceps gloriosíssime coeléstis milítiae, sancte Míchael Archángele, defénde nos in proélio et colluctatióne, quae nobis est advérsus príncipes et potestátes, advérsus múndi rectóres tenebrárum hárum, contra spirituália nequítiae, in coeléstibus (Eph 6). Véni in auxílium hóminum; quos Deus creávit inexterminábiles, et ad imáginem similitúdinis suae fécit, et a tyránnide diáboli emit prétio mágno (Sap 2:1; Cor 6).
Proeliáre hódie cum beatórum Angelórum exércitu proélia Dómini, sícut pugnásti ólim contra dúcem supérbiae lucíferum et ángelus éjus apostáticos; et non valuérunt, néque lócus invéntus est eórum ámplius in caélo. Sed projéctus est dráco ílle mágnus, sérpens antíquus, qui vocátur diábolus et sátanas, qui sedúcit univérsum órbem; et projéctus est in térram, et ángeli éjus cum íllo míssi sunt (Apoc 12).
En antíquus inimícus et homicída veheménter eréctus est. Transfigurátus in ángelum lúcis, cum tóta malignórum spirítuum catérva láte círcuit et invádit térram, ut in ea déleat nómen Dei et Christi éjus, animásque ad aetérnae glóriae corónam destinátas furétur, máctet ac pérdat in sempitérnum intéritum.
Vírus nequítiae suae, támquam flúmen immundíssimum, dráco maléficus transfúndit in hómines depravátos ménte et corrúptos córde; spíritum mendácii, impietátis et blasphémiae; halitúmque mortíferum luxúriae, vitiórum ómnium et iniquitátum. Ecclésiam, Ágni immaculáti spónsam, vaférrimi hóstes replevérunt amaritudínibus, inebriárunt absínthio; ad ómnia desiderabília éjus ímpias misérunt mánus. Úbi sédes beatíssimi Pétri et Cáthedra veritátis ad lúcem géntium constitúta est, ibi thrónum posuérunt abominatiónis et impietátis suae; ut percússo Pastóre, et grégem dispérdere váleant.
Adésto ítaquae, Dux invictíssime, pópulo Dei contra irrumpéntes spiritáles nequítias, et fac victóriam. Te custódem et patrónum sáncta venerátur Ecclésia; te gloriátur defensóre advérsus terréstrium et infernórum nefárias potestátes; tíbi trádidit Dóminus ánimas redemptórum in supérna felicitáte locándas. Deprecáre Deum pácis, ut cónterat sátanam sub pédibus nóstris, ne últra váleat captívos tenére hómines, et Ecclésiae nocére. Óffer nóstras préces in conspéctu Altíssimi, ut cíto antícipent nos misericórdiae Dómini, et apprehéndas dracónem serpéntem antíquum, qui est diábolus et sátanas, ac ligátum míttas in abýssum, ut non sedúcat ámplius géntes (Apoc 20).
Hinc tuo confísi praesídio ac tutéla
(si fuerit clericus: sácri ministérii nostri auctoritáte)
(si fuerit laicus: sácra Sánctae Mátris Ecclésiae auctoritáte),
ad infestatiónes diabólicae fráudis repelléndas in nómine Jésu Chrísti Dei et Dómini nóstri fidéntes et secúri agrédimur.
V. Écce Crúcem Dómini, fúgite pártes advérsae.
R. Vícit Leo de tríbu Júda, rádix Dávid.
V. Fíat misericórdia tua Dómine, super nos.
R. Quemádmodum sperávimus in te.
V. Dómine, exáudi oratiónem méam.
R. Et clámor meus ad te véniat.
(si fuerit clericus: V. Dóminus vobíscum R. Et cum spíritu tuo.)
Orémus
Deus, et páter Dómini nóstri Jesu Christi, invocámus nómen sánctum tuum, et clemántiam tuam súpplices expóscimus: ut per intercessiónem immaculátae semper Vírginis Dei Genitrícis Maríae, beáti Michaélis Archángeli, beáti Jóseph ejúsdem beátae Vírginis Sponsi, beatórum Apostolórum Pétri et Páuli et ómnium Sanctórum, advérsus sátanam, omnésque álios immúndos spíritus, qui ad nocéndum humáno géneri animásque perdéndas pervagántur in múndo, nóbis auxílium praestáre dignéris.
Per eúmdem Chrístum Dóminum nóstrum.
R. Ámen.
Exocismus
Exorcizámos te, ómnis immúnde spíritus, ómnis satánic potéstas, ómnis infernális adversárii, ómnis légio, ómnis congregátio et sécta diabólica, in nómine et virtúte Dómini nóstri Jésu + Chrísti, eradicáre et effugáre a Dei Ecclésia, ab animábus ad imáginem Dei cónditis ac pretióso divíni Ágni sánguine redémptis. +Non últra áudeas, sérpens callidíssime, decípere humánum génus, Dei Ecclésiam pérsequi, ac Dei eléctos excútere et cribráre sicut tríticum. + Ímperat tíbi Deus altíssimus, + cui in mágna tua supérbia te símile habéri ádhuc praesúmis; qui ómnes hóminess vult sálvos fíeri, et ad agnitiónem veritátis veníre (1 Tim 2).
Ímperat tíbi Déus Pater;
Exsúrgat Deus et dissipéntur inimíci ejus: et fúgiant qui odérunt eum a fácie ejus.
Sicut déficit fumus defíciant; sicut fluit cera a fácie ígnis, sic péreant peccatóres a fácie Dei.
Psalmus XXXIV
Júdica Dómine nocéntes me; expúgna impugnántes me.
Confundántur et revereántur quaeréntes ánimam meam.
Avertántur retrórsum et confundántur, cogitántes míhi mála.
Fíant táamquam púlvis ante fáciem vénti: et Ángelus Dómini coárctans eos.
Fiat via illórum ténebrae, et lúbricum: et Ángelus Dómini pérsequens eos.
Quóniam grátis abscondérunt míhi intéritum láquei sui: supervácue exprobravérunt ánimam meam.
Véniat illi láqueus quem ignórat; et cáptio quam abscóndit, aprehéndat eum: et in láqueum cádat in ipsum.
Ánima áutem mea exsultábit in Dómino: et delectábitur super salutári suo. Glória Pátri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
Sícut érat in princípio et nunc et semper, et in saécula saéculórum. Amen.
Ad S. Michaelem Archangelum. Precatio
Prínceps gloriosíssime coeléstis milítiae, sancte Míchael Archángele, defénde nos in proélio et colluctatióne, quae nobis est advérsus príncipes et potestátes, advérsus múndi rectóres tenebrárum hárum, contra spirituália nequítiae, in coeléstibus (Eph 6). Véni in auxílium hóminum; quos Deus creávit inexterminábiles, et ad imáginem similitúdinis suae fécit, et a tyránnide diáboli emit prétio mágno (Sap 2:1; Cor 6).
Proeliáre hódie cum beatórum Angelórum exércitu proélia Dómini, sícut pugnásti ólim contra dúcem supérbiae lucíferum et ángelus éjus apostáticos; et non valuérunt, néque lócus invéntus est eórum ámplius in caélo. Sed projéctus est dráco ílle mágnus, sérpens antíquus, qui vocátur diábolus et sátanas, qui sedúcit univérsum órbem; et projéctus est in térram, et ángeli éjus cum íllo míssi sunt (Apoc 12).
En antíquus inimícus et homicída veheménter eréctus est. Transfigurátus in ángelum lúcis, cum tóta malignórum spirítuum catérva láte círcuit et invádit térram, ut in ea déleat nómen Dei et Christi éjus, animásque ad aetérnae glóriae corónam destinátas furétur, máctet ac pérdat in sempitérnum intéritum.
Vírus nequítiae suae, támquam flúmen immundíssimum, dráco maléficus transfúndit in hómines depravátos ménte et corrúptos córde; spíritum mendácii, impietátis et blasphémiae; halitúmque mortíferum luxúriae, vitiórum ómnium et iniquitátum. Ecclésiam, Ágni immaculáti spónsam, vaférrimi hóstes replevérunt amaritudínibus, inebriárunt absínthio; ad ómnia desiderabília éjus ímpias misérunt mánus. Úbi sédes beatíssimi Pétri et Cáthedra veritátis ad lúcem géntium constitúta est, ibi thrónum posuérunt abominatiónis et impietátis suae; ut percússo Pastóre, et grégem dispérdere váleant.
Adésto ítaquae, Dux invictíssime, pópulo Dei contra irrumpéntes spiritáles nequítias, et fac victóriam. Te custódem et patrónum sáncta venerátur Ecclésia; te gloriátur defensóre advérsus terréstrium et infernórum nefárias potestátes; tíbi trádidit Dóminus ánimas redemptórum in supérna felicitáte locándas. Deprecáre Deum pácis, ut cónterat sátanam sub pédibus nóstris, ne últra váleat captívos tenére hómines, et Ecclésiae nocére. Óffer nóstras préces in conspéctu Altíssimi, ut cíto antícipent nos misericórdiae Dómini, et apprehéndas dracónem serpéntem antíquum, qui est diábolus et sátanas, ac ligátum míttas in abýssum, ut non sedúcat ámplius géntes (Apoc 20).
Hinc tuo confísi praesídio ac tutéla
(si fuerit clericus: sácri ministérii nostri auctoritáte)
(si fuerit laicus: sácra Sánctae Mátris Ecclésiae auctoritáte),
ad infestatiónes diabólicae fráudis repelléndas in nómine Jésu Chrísti Dei et Dómini nóstri fidéntes et secúri agrédimur.
V. Écce Crúcem Dómini, fúgite pártes advérsae.
R. Vícit Leo de tríbu Júda, rádix Dávid.
V. Fíat misericórdia tua Dómine, super nos.
R. Quemádmodum sperávimus in te.
V. Dómine, exáudi oratiónem méam.
R. Et clámor meus ad te véniat.
(si fuerit clericus: V. Dóminus vobíscum R. Et cum spíritu tuo.)
Orémus
Deus, et páter Dómini nóstri Jesu Christi, invocámus nómen sánctum tuum, et clemántiam tuam súpplices expóscimus: ut per intercessiónem immaculátae semper Vírginis Dei Genitrícis Maríae, beáti Michaélis Archángeli, beáti Jóseph ejúsdem beátae Vírginis Sponsi, beatórum Apostolórum Pétri et Páuli et ómnium Sanctórum, advérsus sátanam, omnésque álios immúndos spíritus, qui ad nocéndum humáno géneri animásque perdéndas pervagántur in múndo, nóbis auxílium praestáre dignéris.
Per eúmdem Chrístum Dóminum nóstrum.
R. Ámen.
Exocismus
Exorcizámos te, ómnis immúnde spíritus, ómnis satánic potéstas, ómnis infernális adversárii, ómnis légio, ómnis congregátio et sécta diabólica, in nómine et virtúte Dómini nóstri Jésu + Chrísti, eradicáre et effugáre a Dei Ecclésia, ab animábus ad imáginem Dei cónditis ac pretióso divíni Ágni sánguine redémptis. +Non últra áudeas, sérpens callidíssime, decípere humánum génus, Dei Ecclésiam pérsequi, ac Dei eléctos excútere et cribráre sicut tríticum. + Ímperat tíbi Deus altíssimus, + cui in mágna tua supérbia te símile habéri ádhuc praesúmis; qui ómnes hóminess vult sálvos fíeri, et ad agnitiónem veritátis veníre (1 Tim 2).
Ímperat tíbi Déus Pater;
tu casses les couilles
il y a un an
Sponsorisé
Connectez-vous pour masquer les pubstu pense que c'est quoi l'explication ?
aucune idée
Un visage sincère et plein d'empathie est le vrai visage de la " force"
il y a un an














